كرده و در « ينابيع المودة » اعتراف بسيارى از بزرگان علماى اهل سنّت را ذكر كرده و شعرهايى كه دراين‌باره گفته‌اند درج ساخته و كتاب‌هاى بعضى را كه نوشته‌اند يا مقدارى از كتاب را كه در خصوص آن حضرت است عين آن را نقل كرده و سيد ابن طاووس سه كتاب از ايشان را عينا در كتاب « ملاحم و فتن » خود نقل كرده : يكى : كتاب « الفتن » تأليف نعيم بن حمّاد خزاعى . دوم : كتاب « الفتن » تأليف ابى صالح سليلى . سوم : كتاب « الفتن » تأليف ابى يحيى زكريّا بن يحيى . آيا با اين وصف جاى تعجب نيست كه اين‌همه بنويسند و نقل كنند ، باز چنان اشكالاتى كنند كه شأن مسلمان نيست ، بلكه وظيفه او تسليم است در مقابل گفتهء خدا و رسول ؟ ! « اما ليس هذا اوّل قارورة كسرت فى الإسلام » اين اولين شيشه نيست كه در اسلام شكسته شد . همان غرض و مرضى را كه نسبت به امير المؤمنين عليه السّلام و يك‌يك از ائمه طاهرين اعمال كردند نسبت به آخر ايشان نيز دارند و اعمال مىكنند ، شما را به خدا اين عمل را به چه مىتوان حمل كرد جز بر غرض و مرض و عناد و لجاج ؟ ! پس اهل سنّت در مقابل اين اخبار چه مىكنند و عقيدهء ايشان چيست ؟ اهل سنّت منكر اين اخبار نيستند زيراكه هم در كتب معتبره ايشان ضبط شده و هم از كثرت به حدى است كه قابل انكار نيست و هيچ‌كس منكر ظهور مهدى عليه السّلام و قيام او در آخر الزمان و غلبه او بر اديان و تسلط او بر روى زمين نيست ، الّا اين‌كه ايشان سه دسته شده‌اند : يك دسته از ايشان كه منصفند چنان‌چه ذكر شد موافق با شيعه‌اند در جميع خصوصيات . دستهء ديگر كه معظم ايشانند چون امر ولادت آن حضرت بر ايشان مخفى شده معتقدند كه او از نسل على و فاطمه و از ذريه حسين عليه السّلام است ، اما هنوز متولد نشده و در